بررسی ابرخودرو لامبورگینی ترزو میلنیو
خودرو › اسپرت
- 97/11/14

برای ساخت این ماشین از تکنولوژی نانو استفاده شده است؛ بدنه ی ترزو میلنیو از جنس نانو لوله های فیبر کربن با انعطاف پذیری بالا ساخته شده و در آن به جای باتری های بزرگ و جاگیر در کف ماشین، ابر خازن هایی به کار رفته که بسیار کوچک و کم جا هستند.نکته ی جالب این است که بدنه ی فیبر کربن علاوه بر اینکه بسیار سبک وزن است، خودش می تواند به ذخیره ی بیشتر انرژی در ماشین کمک کند. همچنین مزیت استفاده از ابر خازن به جای باتری این است که سریع تر شارژ شده، انرژی بیشتری را در خود ذخیره می کند و مانند دیگر ماشین های الکتریکی صدا و ارتعاش ایجاد نمی کند.

در بخش پیشرانه بهجرئت میتوان گفت که هیچ فرآيند سنتی و تکراری در ترزو میلنیو نسبت به پیشرانههای دیگر محصولات لامبورگینی دیده نمیشود و تنها خصیصهی قابل مشاهده، خلاقیت و نوآوری است چرخ ها به طور جداگانه دارای یک موتور الکتریکی هستند و به همین دلیل گشتاور لازم برای حرکت ماشین توسط هر کدام از چرخ ها به تنهایی تولید می شود و این ماشین را به یک خودروی چهار چرخ متحرک تبدیل می کند.گفته می شود که این ابر خودروی الکتریکی (برقی) با سرعتی بیش از 300 کیلومتر بر ساعت (معادل 186 مایل بر ساعت) حرکت می کند

به جای استفاده از پنلهای بزرگ، زشت و سنگین در قسمت کف خودرو بهعنوان منبع اصلی و باتریها، این بدنه خودروی میلنیو است که خود نقش ذخیرهکننده انرژی و باتری را ایفا میکند. بدنه میلنیو از ساختار نانولولههای فیبر کربنی طراحی شده است که به علت انعطافپذیری بالا، عملا باتریهای این خودرو به هرشکلی که طراحان بخواهند درخواهد آمد. این باتریها آنقدر نازک هستند که بهراحتی در فضای باریک بین قسمت بیرونی و درونی بدنه جای بگیرند و همچنان قادر به ذخیرهسازی انرژی مورد نیاز یک خودروی سوپراسپرت با ۴ پیشرانهی تمام الکتریکی باشند