سنت های چهارشنبه سوری در کرمانشاه
گردشگری › فرهنگ و تمدن
- 97/12/19
چهارشنبه آخر سال در کرمانشاه
جشن شب چهارشنبه آخر سال که در میان مردم به چهارشنبه سوری معروف شدهاست، در برخی از نقاط ایران پرشورتر برگزار میگردد.مردم کرمانشاه چهارشنبه سوری را با شور و شوق بسیار برگزار میکنند و کوچک و بزرگ در برگزاری جشن آخرین چهارشنبه سال مشارکت مینمایند.رسمهای گوناگون و متنوعی در مراسم چهارشنبه سوری در کرمانشاه برپا میگردد که ریشه در باورهای کهن ایرانی دارند.رسمهایی چون آتشبازی، قاشقزنی، کوزهشکستن، آب از چشمه آوردن، آجیل مشکلگشای .
چوارشمه سوری در کرمانشاه
چهارشنبه سوری که به زبان مردم کرمانشاه “چُوارشمه سوری” یکی از آیینهای کهن برجای مانده از ایران باستان است که مردم استان کرمانشاه همانند سایر هموطنان در نقاط مختلف کشور، با روشنکردن آتش آن را جشن میگیرند و به این طریق به استقبال نوروز میروند.دراین شب مردم کرمانشاه از روی آتش میپرند و همزمان شعر “زردی من از آن تو، سرخی تو از آن من” را میگویند. مردم کرمانشاه به نیّت سوختن مشکلات خانواده و رفع چشم زخم در آتش اسفند و پوست پیاز میریزند.
کوزه شکستن
از دیگر رسمهای مردم کرمانشاه این است که بزرگ خانواده برای رفع نحسیهایی که در آن سال دامن خانواده را گرفتهاست، در شب چهارشنبه سوری کوزۀ کهنۀ خانه را میشکند.علاوه براین رسم، مردم کرمانشاه از چشمههای دور و نزدیک به نیّت بهرهمند شدن از روشنایی زندگی، آب میآورند.
آجیل مشکل گشا
خریدن آجیل مشکلگشا نیز از دیگر رسمهای مردم کرمانشاه در چهارشنبه سوری است.آجیل مشکلگشا از هفت مغز تهیه میکردند که شامل پسته، بادام، سنجد، کشمش، گردو، برگ هلو، انجیر و خرما بود و سر سفره میگذاشتند، تا فروهرها از آنها راضی باشند.
قاشق زنی
رسم قاشقزنی که در چهارشنبه سوری میان اغلب ایرانیان رایج بودهاست، در کرمانشاه به این صورت برگزار میشود که زنان یا مردانی که در خانه بیمار دارند، چهرۀ خود را می پوشانند و به در خانۀ همسایهها میروند و با قاشق یا کاسه به در خانه ها میکوبند و طلب آذوقه میکنند. معمولاً هر فرد در هفت خانه را باید بزند یا به هفت محله برود و قاشقزنی کند.
قاشقزنها بعد از بازگشت به خانه با آذوقه جمعشده برای شفای بیمار آشی میپزند و آن را میان نیازمندان تقسیم میکنند و به این ترتیب مراسم پایان مییابد. همچنین در میان کُردها رسم براین است که در شب چهارشنبه سوری مردم به دور آتش ههلپهرکی (رقص محلی) میکنند تا سالی سرشار از شادی داشته باشند.