معرفی قورباغه بلوچی
گردشگری › حیات وحش
- 97/10/18
قورباغه بلوچی
قورباغه بلوچی ( Skittering Frog) که نام علمی آن Euphlyctis cyanophlyctis می باشد عادت جالبی داشته و وقتی از کناره آب به داخل آب شیرجره می زند پیش از اینکه به داخل آب فرو رود روی آب سر می خورد به همین علت نام انگلیسی آن را Common Skittering Frog گذاشتند. همچنین این گونه عادت دارد بیشتر مواقع در سطح آب طوری که چشم ها و بینی اش بیرون از آب باشند روی سطح آب شناور باشد. قورباغه بلوچی به آب شور مقاوم بوده و در ماندآب های ساحلی نیز دیده شده، حتی در نزدیکی چشمه های گوگردی نیز زیست می نماید.
مشخصات قورباغه بلوچی
عرض سر بیش از طول آن است. پوزه لب گرد بوده و سوراخهای بینی پشتی نزدیکتر به نوک پوزه تا به چشم است. فاصله بین چشم ها فقط کمی باریکتر از پلک فوقانی میباشد. پرده صماخ در حدود نصف قطر چشم است. دو کیسه صدای خارجی دودی رنگ با فاصله زیادی از یکدیگر قرار دارند. فاقد پرده شنا میباشد و پاهای عقبی دارای ماهیچه زیاد است. پوست پشت بدن دارای تعداد زیادی زگیلهای نامرتب و نامنظم، پوست پهلو ناهموار، پوست شکم صاف و سفید رنگ است. رنگ زمینه سبز زیتونی روشن یا قهوهای تقریباً تیره میباشد. سطوح پشتی دارای لکههای دودی نامنظم، سطح خلفی رانها سیاه و اغلب دارای یک یا دو نوار طولی نامنظم زرد یا سیاه است. در قسمت پشتی رانها یک خط سفید دیده میشود.

در موقع جفتگیری نرها بسیار هیجان زده هستند و برای پیش دستی در جفتگیری به یکدیگر حمله میکنند. از انواع حشرات آبزی، سوسکها، مگسها و لاروها قورباغهها تغذیه میکنند و حتی در طول شب برای تغذیه از آب خارج می شوند.
صدای قورباغه بلوچی
تون صدا بسته به شرایط آب و هوایی و فصلی (فصل تولید مثل و یا غیر تولید مثلی) متفاوت است. قورباغه های نری که می خوانند معمولا در کناره برکه که پوشش گیاهان مناسبی دارد، شروع به خواندن می کنند. نرهایی که می خوانند معمولا بسیار فعال هستند، آنها گاهی صداهای بسیار بلندی ایجاد می کنند و روی همدیگر می پرند و صرو صدا و هیاهوی خاصی را در برکه ایجاد می نمایند.
زیستگاه قورباغه بلوچی
قورباغه بلوچی از لحاظ ظاهری بسیار شبیه به قورباغه مردابی بوده و در افغانستان، هند، نپال، سریلانکا، بنگلادش، پاکستان و سیستان و بلوچستان به وفور یافت می گردد.