انواع سرطان تخمدان و درمان آن
پزشکی و سلامت › پزشکی
- 97/09/07
سرطان تخمدان چیست؟
سرطان تخمدان گونهای سرطان است که با ایجاد سلولهای غیر عادی در تخمدان که توانایی حمله به سایر قسمتهای بدن (از جمله درون شکم، غدد لنفاوی، ریهها و کبد) را دارند، شروع میشود. ممکن است شروع این بیماری با علائم مبهم و یا غیرآشکار همراه باشد، ولی با پیشرفت سرطان احتمال بروز علائم بیشتر میشود.
علائم سرطان تخمدان
آروغ زدن، نفخ شکمی و مشکلات گوارشی
احساس فشار و درد در لگن یا پشت پاها
تورم و درد در شکم
اشکال در خوردن و به سرعت احساس پری کردن
نیاز به ادرار کردن مکرر یا فوری
البته علائم ذکر شده خیلی غیراختصاصی و مبهم هستند و ممکن است با بسیاری از بیماریهای دیگر مانند سندروم روده تحریکپذیر، مشکلات قاعدگی و عفونتهای مثانه هم همراه باشند. در یک بررسی مشاهدات نشان میدهد که از هر 100 زنی که این علائم را تجربه میکنند، تنها یکی از آنها واقعا سرطان تخمدان در مراحل اولیه دارد. با این وجود بسیاری از متخصصان توافق دارند که توجه به این علائم بهترین کاری است که در حال حاضر میتوان انجام داد و زنانی که علائم لگنی جدید و غیرقابل توضیح پیدا کردهاند و دست کم برای یک ماه طول کشیده است، باید به پزشک مراجعه کنند.
انواع سرطان تخمدان
رایجترین نوع سرطان تخمدان که بیش از 95٪ موارد را شامل میشود، کارسینومای تخمدان است؛ یعنی سرطانی که بر روی لایهی پوشاننده داخلی رحم تشکیل میشود.
کارسینوما چیست؟ کارسینوما، شامل سرطانهایی است که سازنده پوست (مثل سرطان پوست) یا پوشاننده لایهی داخلی اعضا (مثل سرطان تخمدان) و یا سازنده غدد (مثل سرطان پستان) هستند.حدود پنج نوع اصلی از کارسینومای تخمدان وجود دارد که در میان آنها، نوعی که از خطر و جدیت بالاتری برخوردار است، شایعترین نوع بیماری است. پزشکان بر این باورند که این تومورها از سلولهایی آغاز میشوند که تخمدانها را میپوشانند.
دیگر گونههای این بیماری ممکن است از لوله رحم آغاز شوند. پزشکان اعتقاد دارند، سرطانهای تخمدان که از مژکهای لولههای فالوپ نشات میگیرند، ممکن است 75 درصد سرطانهای تخمدان را که به مرگ بیمار منجر میشوند، تشکیل دهند. در واقع این نوع سرطان تخمدان چون در لولههای فالوپ که آزاد و آویزان هستند، قرار دارند، بنابراین سلولهای جداشده سرطانی میتوانند روی تخمدان کاشته شوند و از همه مهمتر در همان مراحل ابتدایی به سراسر شکم منتشر شوند. در مقابل سرطانهای تخمدان "خوب"، ممکن است از کیستهای درون تخمدان نشات بگیرند و به صورت تومورهایی در آیند که برای مدت طولانی مخفی باقی میمانند و به رشد خود ادامه میدهند و میتوان آنها را در معاینه لگنی شناسایی و با جراحی خارج کرد.
روش های درمان سرطان تخمدان
سرطان تخمدان متاسفانه به علت آنکه در 75درصد موارد پس از گسترش آن به فراتر از تخمدان و دیگر اعضای بدن (که شکم در دسترسترین آن میباشد) تشخیص داده میشود، بسیار خطرناک و مرگبار است. اگر سرطان تخمدان در مراحل اولیه باشد و مورد معالجه قرار گیرد، ممکن است درمان شود. درمان معمولاً شامل ترکیبی از پرتودرمانی، شیمیدرمانی و جراحی است. نتیجه درمان به میزان گسترش بیماری و نوع سرطانی که فرد به آن مبتلا است بستگی دارد.
درمان موضعی سرطان تخمدان:
جراحی و پرتودرمانی از درمانهای موضعی هستند. این شیوههای درمانی، سرطان تخمدان درون لگن را از بین میبرند. در صورتیکه سرطان تخمدان به دیگر نقاط بدن منتشر شده باشد، ممکن است از درمان موضعی برای کنترل بیماری در نواحی خاص استفاده شود.
شیمی درمانی داخل صفاقی سرطان تخمدان:
داروهای شیمیدرمانی را میتوان از طریق لولههای باریک بهطور مستقیم درون شکم و لگن فرستاد. این داروها، سرطان درون شکم یا لگن را از بین برده یا تحت کنترل قرار میدهند. در بیشتر زنان مبتلا به سرطان تخمدان پس از جراحی از شیمیدرمانی استفاده میشود. گاهی قبل از جراحی شیمیدرمانی میشوند.
شیمی درمانی سیستمیک (فراگیر):
هنگامیکه شیمیدرمانی بهصورت تزریقی یا خوراکی انجام میشود داروها وارد جریان خون شده و سرطان را در تمام بدن نابود کرده یا تحت کنترل قرار میدهند.
جراحی سرطان تخمدان:
در این روش، جراح برشی بر روی دیواره شکم ایجاد میکند و در صورت مشاهده سرطان تخمدان، تمام بخشهای زیر یا بعضی از آنها را خارج میکند:
هم تخمدان و هم لوله رحم
برداشتن رحم (هیسترکتومی)
غدد لنفاوی نزدیک به محل سرطان
نمونههایی از بافت لگن و شکم
نکته: جراحی در زنانی که هنوز یائسه نشدهاند ممکن است باعث بوجود آمدن احساس گرگرفتگی، خشکی واژنی (مهبلی) و عرق کردن هنگام خواب گردد. دلیل بهوجود آمدن این حالتها قطع ناگهانی هورمونهای زنانه (استروژن و پروژسترون) است.
پرتودرمانی: در پرتودرمانی (رادیوتراپی) از پرتوهایی با انرژی زیاد برای از بین بردن سلولهای سرطانی استفاده میشود. دستگاه بزرگی، پرتو را روی نقاط موردنظر هدفگیری میکند. پرتو درمانی در ناحیه شکم و لگن گاهی باعث بهوجود آمدن حالت تهوع، استفراغ، اسهال یا مدفوع خونی میشود.