بررسی بی ام و سری 7 مدل E32 با پیشرانه 16 سیلندر
خودرو › لوکس
- 98/08/16
بیامو در حقیقت این مدل را تنها برای اینکه ببینند آیا انجام این کار شدنی است یا نه تولید کرد که چنین دلیلی ممکن است بهنظر خیلیها منطقی نباشد. کاری که بیامو در این خودرو کرد قرار دادن یک پیشرانهی ۶/۶ لیتری V16 زیر کاپوت سری ۷ نسل E32 بود. جالب این بود که درون محفظهی موتور سری ۷ نسل E32 به زحمت یک موتور ۱۲ سیلندر جا میشد، به همین دلیل آنها اقدام به اعمال تغییراتی در این خودرو کردند تا جا دادن پیشرانه ۱۶ سیلندر در خودرو امکانپذیر شود.

اولین تغییر نقل مکان رادیاتورها به صندوق عقب بود. بیامو در این قسمت بهجای استفاده از یک رادیاتور بزرگ از دو رادیاتور کوچک استفاده کرد. برای رساندن هوا به رادیاتورها هم از ورودیهای هوایی از جنس فایبرگلاس در بخش عقب خودرو استفاده شده که در تصاویر نمای جانبی خودرو میتوانید این ورودیها را مشاهده کنیم. برای خارج کردن هوای داغ از درون صندوق نیز یک دریچه هوای اختصاصی برای نصب در صندوق عقب طراحی و ساخته شد. نصب این قطعه باعث شد تا نمای عقب این مدل کاملا متفاوت باشد و حتی شکل چراغهای عقب نیز دستخوش تغییر شد.

پیشرانه ۱۶ سیلندر این خودرو در زمان خود قدرت بالایی تولید میکرد و حتی با معیارهای امروزی نیز خودرویی قدرتمند محسوب میشود. قدرت این موتور به ۴۰۶ اسببخار و گشتاور آن به ۶۲۵ نیوتنمتر میرسد که در مقایسه با نمونه V12 همین نسل از سری ۷ که ۳۰۰ اسببخار قدرت داشت به وضوح قویتر است. جذابترین قسمت از این خودرو جعبهدنده آن است چون شاهد استفاده از یک جعبهدنده دستی ۶ دنده در این مدل هستیم.
پس از پایان کار ساخت 750iL Goldfish، بیامو آن را به رنگ طلایی رنگ کرد تا رنگ آن با نامش همخوانی داشته باشد. با اینکه این مدل خودرویی فوقالعاده جذاب بود ولی هیچ وقت به تولید انبوه نرسید. از دلایلی که مانع تولید این مدل شدند باید به عدم نیاز به چنین خودرویی، قیمت بسیار بالا، فروش پایین و سخت بودن تولید آن اشاره کرد. به این ترتیب کنار گذاشتن چنین پروژهای از دید اقتصادی کاملا منطقی بود. با وجود پیوستن این نسخه از بیامو به تاریخ اما اگر این خودرو تولید میشد حتما در زمرهی جذابترین و دوست داشتنیترین محصولات بیامو قرار میگرفت.