چگونه به کودک خجالتی خود کمک کنیم
سبک زندگی › فرزندان
- 97/10/15
هرگز کودک را تحقیر و سرزنش نکنید.هیچ چیز بیشتر و سریع تر از کلمات نامهربانانه به اعتماد به نفس کودک آسیب نمی رساند، حتی اگر فکر می کنید این کلمات در حد یک شوخی هستند. به یاد داشته باشید با تقویت احساس منفی در کودک به خاطر خجالتی بودن، هیچ چیز مثبتی به دست نخواهید آورد. خجالتی بودن بخشی از شخصیت کودک است و این ویژگی قابلیت خاموش و روشن کردن ندارد.
کودک را درک کنید.به کودک اجازه دانستن این نکته را بدهید که شما احساسات او را درک می کنید. اگر شما وارد اتاقی بشوید که پر از کودکان نوپایی است که مشغوا برگزاری جشن تولد هستند، برای مثال ممکن است بگویید " وقتی این همه بچه باهم سر و صدا می کنند، کلافه می شوم! " پیامی که با این جمله به کودک می دهید این است که واکنش های او طبیعی است و دیگران هم ممکن است احساسات مشابه او را تجربه کنند.
هرگز از موقعیت های اجتماعی اجتناب نکنید ممکن است تصور کنید برای راحت تر کردن شرایط کودک بهتر است او را از موقعیت های اجتماعی دور نگه دارد اما این تصمیم به هیچ وجه صحیح نیست. با اینکه ممکن است کمی طول بکشد تا کودک در زمین بازی یا در یک جشن تولد با دیگران ارتباط برقرار کند اما هر جه بیشتر در چنین گردهمایی هایی حضور پیدا کند، راحت تر خواهد بود. اگر قرار است در یک مهمانی یا جشن بزرگ شرکت کنید، سعی کنید زودتر از دیگران به آنجا برسید تا کودک زمان اضافی برای سازگار شدن با محیط پیدا کند.
کودک را تشویق کنید.هر زمانی که کودک موفق به یافتن یک دوست جدید شد و یا در یک فعالیت گروهی شرکت کرد، به او پاداش بدهید یا اگر او را دیدید که بعد از یک ربع پنهان شدن در دامن شما، یک لبخند پر از شرم و کم رویی به پدربزرگ می زند، با گفتن " چه قدر قشنگ لبخند زدی، مطمئنم که با لبخندت پدربزرگ را شاد کردی!" به جای انتقاد کردن از اینکه چه قدر طول کشید تا سلام کند، او را تشویق کنید. برای عمه ها، عموها، خاله ها و دایی های کودک توضیح دهید به جای تحت فشار قرار دادن کودک، کمی صبور باشند.
قدردانی تان را از كودك خود برای كسی كه هست بيان كنيد. بچههای خجالتی اغلب شنوندههای خوبی هستند و نسبت به ديگران كمتر پرخاشگری می كنند. بيشتر كودكانی كه زمان خود را صرف بازی كردن با خود می كنند هم به والدينشان نزديكاند و هم دوستان صادق و باوفايی هستند.
از فرزند خود در محيطهای ناآشنا حمايت كنيد. تنهايش نگذاريد و اجازه بدهيد قبل از شركت كردن در جمع آن را بهدقت بررسی كند.با كودك خود نمايش بازی كنيد. گفتن و انجام دادن كارهايی كه برای او سخت بهنظر میرسد را با او تمرين كنيد.فعاليتهايی را مشخص كنيد كه فرزند شما از عهده آن برمی آيد.كمكشان كنيد تا كارهايی را در زمانی كه افراد خانواده و يا دوستان دور هم هستند انجام دهند، مثلاً او می تواند نشان دهد كه مهمانان لباسشان را كجا قرار دهند و يا دستمال سفرهها را روی ميز بچيند.
او را تشويق به پيدا كردن اسباب بازی ها براي بچههای كوچكتر كنيد تا نشان بدهد اينكه چطور می توان با قطعات پازل خانهسازی كرد. در اين صورت او اعتماد به نفس بيشتری در رابطه با بچههای كوچكتر پيدا ميكند.اجازه بدهيد فرزندتان برخی مسائلش را خودش حل كند حتی اگر به سختی آن را انجام دهد، اطمينان خود را از توانايی فرزندتان برای سروكله زدن با مشكلات و پيدا كردن راه حلاش اظهار كنيد. هنگامي كه فرزندتان در يك موقعيت اجتماعی موفق ميشود به آن توجه كنيد و نظر بدهيد.