روش درست ابراز محبت به کودکان
سبک زندگی › فرزندان
- 97/10/25
نیاز به عشق و محبت از تولد با كودك است. كودك بهواسطه این ارتباط ابتدا با مادر و بعد با پدر و به تدریج با سایر نزدیكان رابطه نزدیكی پیدا میكند. این ارتباط اساس تمام روابط بعدی كودك را تشكیل میدهد كه علاوه بر خانواده، شامل ارتباط او با همسر و فرزندان، دوستان، همكاران و اطرافیان او نیز میشود. اما حتما همه شما كودكانی را دیدهاید كه با سنگ و چوب به جان سگ و گربه میافتند یا در كلاس زورگویی و همكلاسیهای ضعیفتر از خودشان را اذیت میكنند.محبت، اولين درسي كه بايد به کودک آموخت. كودكي كه محبت والدين را نميبيند و در محيطي اينگونه قرار نميگيرد ابراز محبت را بلد نيست. پس به عهده والدين است تا چگونه محبت كردن را به فرزندان خود بياموزند.
خیلی سال پیش از این، مردم بر این باور بودند که سرکوب عشق و محبت به رشد شخصیت کودک کمک می کند. شاید هنوز افرادی دور و بر شما باشند که به این روش پرورش کودک، اعتقاد داشته باشند؛ والدینی که به شما درباره محبت بیش از اندازه به کودک هشدار می دهند. امروز از لحاظ روان شناسی معلوم شده است که این تفکر نادرست است. روانشناسان بی اغراق در هزاران پژوهش، ارتباط مقدار محبت والدین به فرزندان و میزان سازگاری آنها را زیر نظر گرفتند. اگر احتمال لوس شدن بچه ها با محبت بیش از حد وجود داشت سازگارترین بچه ها از خانه هایی بیرون می آمدند که در آن والدین تا حدودی خشک هستند و عواطف محبت آمیز خود را مهار می کنند اما حتی به یک تحقیق که به چنین یافته ای رسیده باشد برخورد نکرده ام.
در همه پژوهش ها درباره والد- کودک، همیشه سازگارترین کودکان بیشترین سطح محبت پدر و مادر را گزارش داده اند. هنوز بعضی والدین به روش سنتی تربیت کودک اعتقاد دارند. بعضی فکر می کنند باید به بچه ها سخت گرفت و محبت بسیار، کودک را شکننده و آسیب پذیر می کند. بعضی فکر می کنند فرزندانی که در معرض عواطف بسیار پدر و مادر قرار می گیرند ضعیف بار می آیند. بعضی دیگر از پدر و مادرها معتقدند بیان احساسات، تحسین فرزند یا توجه به او به نوعی فرزندشان را نیازمند بار می آورد و وقتی بزرگ شد درخواست های بسیار و غیرمعمول و نیاز به توجه و مراقبت بیش از حد خواهد داشت. آنها متقاعد شده اند که با دریغ کردن محبت به نوعی فرزندی تربیت می کنند که نیازش به مورد محبت قرار گرفتن کمتر است در حالی که درست برعکس این تصور صادق است. بزرگسالانی که از لحاظ عاطفی نیازمند هستند عمدتاً آن هایی هستند که هنگام رشد، محبت کافی از پدر و مادر ندیده اند یا کسانی هستند که محبت والدینشان، یا متغیر بوده یا خالصانه نبوده است. سالم ترین بزرگسالان و آنها که خودشان توانایی دارند محبت خود را به دیگران ابراز کنند همواره کسانی هستند که والدین شان آنها را با احساسات صریح و بی قید و شرط بزرگ کرده اند نه آنها که مجبور بوده اند با چیزی کمتر از محبت کامل، کودکی شان را سر کنند.
پژوهش مشهوری درباره این که آیا والدین باید به گریه نیمه شب نوزاد واکنش نشان بدهند یا نه، این نکته را خیلی خوب نشان می دهد که محبت به کودک باید صریح و بی قید و شرط باشد. برعکس افرادی که فکر می کنند آرام کردن نوزادی که گریه می کند پاداشی به رفتار او است و باعث بیش تر گریه کردن او می شود، پژوهشگران دریافته اند خلاف آن صادق است. میل به گریه در میان نوزادانی که گریه شبانه شان با آرام کردن همراه می شود به مرور زمان کمتر می شود نه بیشتر. خیلی ساده است نوزادانی که در طول شب بیدار می شوند وقتی گریه می کنند که ترسیده و سرگشته باشند. آرام کردن به آنها احساس امنیت بیشتری می دهد و این کار باعث می شود بهتر بخوابند. در واقع مطمئن ترین روش برای این که بچه هر شب گریه کند این است که به نیازهای عاطفی او بی توجهی کنید و مطمئن ترین روش برای این که کودکی با کمبود محبت تربیت کنید این است که عشق و محبت خود را از او دریغ کنید!
ابراز محبت تان خالصانه باشد.تعریف، تحسین، توجه و تایید کلامی این که چقدر از گذران وقت با فرزندتان لذت می برید، بهترین کار است. حتی می توانید برای فرزندتان هدایای رویایی بخرید، او را به گردش های پرهزینه ببرید، به او غذای دلخواهش را بدهید یا به او امتیاز ویژه ای ببخشید. این کارها هم خوب هستند تا زمانی که در حد اعتدال باشند و آنها را جایگزین ابراز محبت خالصانه نکنید.
برای نشان دادن محبت به کودکان، چندین راه وجود دارد. مسلما شیوه انتخابی ما بستگی به مرحله رشد کودک مان دارد.اگر نوزاد است: محبت ما نسبت به نوزاد از راه های بسیار مستقیم و فیزیکی ابراز می شود مانند غذا دادن، بغل کردن، نوازش کردن، حرف زدن و بازی با او.اگر نوپاست: در بچه های نوپا علاوه بر موارد مطرح شده برای کودک نوزاد باید بر صحبت کردن با او، تشویق به یادگیری مهارت هایی مثل راه رفتن، غذا خوردن و لباس پوشیدن تاکید کرد.اگر دانش آموز است: شروع سن مدرسه مرحله مهمی از مراحل رشد کودک است. در این مرحله می توان برای محبت کردن به او، به کارهایی که در مدرسه انجام می دهد، توجه کرد و نشان داد که از خواسته های او حمایت می شود و برای آنها ارزش قائل هستیم. همچنین نباید محبت خود را تنها با بغل کردن، ادای کلمات و الفاظ خوب و رسیدگی به نیازهای فوری و جسمانی او نشان داد هرچند که این شیوه ابراز محبت هم ضروری است، اما محبت واقعی در کمک به کودک برای استقلال بیشتر است.
وقتی فرزند خود را به مدرسه می فرستید، به او بگویید دوستش دارید. وقتی مشغول انجام تكالیفش است، باز هم علاقه خود را بیان كنید.حتی نوجوانان سركش نیز علاقه و توجه قلبی شما را رد نمی كنند.كودكان تشنه محبتند و مهم ترین منبع برای دریافت محبت، پدران و مادران هستند.در حال نوازش با او گفتگو كنید.این روش ابراز غیركلامی علاقه است. ایجاد این رابطه با كودكان و فرزندان دوره ابتدایی آسان است. با بزرگتر شدن كودك، ابراز علاقه به این روش سخت تر می شود. ارتباط پوستی برای فرزندان آرامش بخش است پس بهانه های مختلف آنها را در این امر رد نكنید و مورد توجه قرار دهید. گفتن «نه» و ثبات نظر شما در مقاطع زمانی مختلف، قوی ترین نوع بیان عشق است. چرا كه به این صورت رفتار شما قابل پیش بینی است.
اگر او به چيزي علاقه دارد كه از نظر شما بيارزش است به علاقه او احترام بگذاريد و وانمود كنيد كه خواسته او براي شما مهم و محترم است.عشق هدیه بی چون و چراست. به کوکان خود نشان دهید که آنها را در هر شرایطی دوست دارید و حمایتشان می کنید. در این صورت آنها هنگام سختی ها و مشکلات با آرامش و احساس امنیت به شما پناه میآورند.فرزندان شما برای تصمیم گیری و تجربه موارد جدید نیاز دارند که آزاد باشند. آنها باید بیاموزند که در زندگی مسئولیتپذیر و مقاوم باشند. آنها اجازه دارند شکست بخورند یا پیروز شوند بدون این که قضاوتی در مورد آنها صورت گیرد. اگر همه نیازها، امیدها و انتظارات فرزندان خود را در یک کلمه خلاصه کنیم، آن کلمه عشق است.