بیوگرافی سهیل ایوانی موسیقی دان کرمانشاهی و آهنگساز موسیقی سنتی
خواندنی › زندگی نامه
- 97/11/26
اولین ساز سهیل ایوانی
اولین برخورد سهیل با ساز در سالهای دبستان بود که با جمعآوری عیدی خود یک تنبک آهنی خرید و به صورت مخفی و دور از چشم پدر تمرینات مختصر و غیر جدی را آغاز نمود. در همان ایام محمدرضا سنتوری را که متعلق به دایی آنها بود و در زیر زمین منزل نگهداری میشد و این دو برادر از سیمهای آن برای درست کردن ساز استفاده میکردند، از زیرزمین خانه بیرون آورد و سر و سامانی به وضع آن بخشید و به همراهی تنبک آهنی سهیل شروع به نواختن سنتور و تنبک کردند.

اولین آشنایی با ویولن توسط سهیل ایوانی
در سالهای اول دبیرستان سهیل با یکی از همکلاسهایش آشنا شد که برادر او در خانه فرهنگ موسیقی نزد محمود مرآتی مشغول فراگیری درس ویولن بود و بدین ترتیب سهیل دلباخته ساز ویولن شد. وی بر آن شد که بتواند نزد استاد به مشق ویولن بپردازد، اما بودجه کافی برای رفتن به کلاس و تهیه ساز را نداشت و از همه مهم تر پدر با وجود وضع مالی خوب با ساز و آلات موسیقی مخالف بودهیچ وقت شبی را که ویولن خریدم تا آخر عمر از یاد نمیبرم و وقتی که سیصد تومان پول را از پدر گرفتم، شتابان به خانه دوستم رفته و به همراهی برادر دوستم با عجله زیاد که نکند مغازه تعطیل شود خود را به مغازه رساندیم و بلافاصله پول را روی میز مغازه گذاشتم و گفتم: آقا یک ویولن خوب و خوش صدا بدهید.
فعالیت حرفهای سهیل ایوانی
در همان سالهای اول دبیرستان افتخار تمرین مشق ویولن نزد استاد هنرمندی به نام محمود مرآتی و تشویقها و راهنماییهای استاد، عزم او را در به ثمر رسیدن هر چه بیشتر جزم میکرد، تا اینکه در سال 1355-56در کنکور سراسری آزمون باربد که به همت نورعلی خان برومند برگزار شد، در رشته کمانچه مقام اول کشور را کسب کرد و جایزه و لوح یادبودی با امضای استاتیدی نظیر استاد علی اکبر شهنازی، دکتر داریوش صفوت، دکتر مهدی برکشلی، دکتر مهدی فروغ و استاد علی تجویدی از دست استاد شهنازی دریافت نمود. وی یک سال بعد به دلیل انقلاب فرهنگی و تعطیلی دانشگاه، به کرمانشاه بازگشت و در این ایام به اداره ارکستر سنتی صدا و سیمای کرمانشاه و ساخت و تنظیم قطعات محلی کردی و همچنین تمرین سازهای غیر تخصصی خود از قبیل سه تار، تار، دف، ضرب، دهل، بمتار و ... پرداخت. او مجدداً در سال ۱۳۶۴ به تهران بازگشت و تجارب خود را از طریق همکاری با ارکستر بزرگ رادیو و کنسرتهای متعدد و کسب فیض از محضر استادان برجسته موسیقی که در تهران بودند، کامل نمود
اساتید سهیل ایوانی
سهیل ایوانی عشق خاصی مجتبی میرزاده و محمود مرآتی داشت. وی از بین اساتیدی که او را در پیشبرد اهدافش یاری رسانده بودند مجتبی میرزاده را از همه دلسوزتر ومفید تر و به نوعی مرشد خود میدانست.

آثار سهیل ایوانی
سهیل ایوانی ساز کمانچه را به خاطر اصالت ایرانی بودنش ساز تخصصی خود میدانست و تسلط کاملی در نواختن ویولن، کمانچه، سه تار، تار، بمتار، تنبک، دف، دهل و سنتور داشت، و در طول آثاری که با تنظیمهای هنرمندانه ایشان ارائه میشد، از تمام این سازها همزمان استفاده می نمود و به صورت میکس این سازها را در عین استادی و مهارت می نواخت، که در آثاری چون خیال خوبان با صدای ملک مسعودی، سرمستان با صدای علیرضا افتخاری، بیدلان با صدای منوچهر طاهرزاده، شور شیرین با صدای محمدرضا دارابی، پاییزه با صدای علاءالدین شهابی و آثار فراوان دیگر این مسئله منحصر به فرد به اثبات رسیدهاست. ایشان در طول دوران فعالیت حرفهای خود، در بین هنرمندان زبانزد شده و در واقع دربارهٔ ایشان میتوان گفت که سهیل ایوانی به تنهایی یک ارکستر کامل را تشکیل میداد.
کنسرت های سهیل ایوانی
وی کنسرتهای متعددی را در داخل و خارج از کشور با گروههای مختلف اجرا نمود، که از آن جمله میتوان به اجرای کنسرت در کشور ژاپن در سال 1990 میلادی به همراه ارکستر صدا و سیما و کنسرت دو نوازی با استادهابیل علی اف به عنوان نوازنده سه تار، در سفری که این استاد به ایران داشت، اشاره کرد
درگذشت سهیل ایوانی
سهیل ایوانی در طی حدود 25سال تلاش بیوقفه در عرصه موسیقی سنتی و محلی ایران بیش از 30 آلبوم موسیقی از خود به یادگار گذاشت. او همچنین عضو کمیته سازهای ایرانی و آهنگسازان بود. وی سرانجام در روز یکشنبه 29 اردیبهشت 1381 درگذشت.