تصویب قرار داد نفتی ایران با کنسرسیوم شرکت های بزرگ نفتی
خواندنی › تاریخ
- 97/07/29
"به سود ايران و ايرانيان بود، اگر نفت نمي داشتند؛ ملت كارآمد، فساد اقتصادی در حد اقل، دمكراسی برقرار و ايران بركنار از اصطكاک منافع قدرت ها و بازی های آن ها بود، روی پای خود می ايستاد و آسان نفس مي كشيد و چون ثروت بادآورده ای هم در كار نبود كسی جز دوست داران خدمت به ملت داوطلب مقام دولتی نمی شد و جرائم دولتی هم كمتر اتفاق مي افتاد." که گذشت زمان درستی یا نادرستی نظر این سناتور را نشان داد

در صورتی که فضای بینالمللی نفت در آن موقع به این شکل بود که هشت شرکت عمده بینالمللی نفت یعنی پنج شرکت آمریکایی، شرکت بریتیش پترولیوم، شرکت هلندی شل و یک شرکت فرانسوی در حدود 90 درصد ظرفیت تولید، پالایش و توزیع نفت در جهان آزاد و حدود 85 درصد ظرفیت ناوگان نفتکشهای دنیا را در به طور انحصاری در اختیار داشتند. علاوه بر قدرت فنی و اقتصادی، این هشت شرکت از حمایت کامل سیاسی، نظامی و اقتصادی دولتهای خود برخوردار بودند. بنابراین باید در نظر داشت که ایران با یک قدرت عظیم بینالمللی مواجه بود که اختیار عملیات تولید، تصفیه و حمل ونقل نفت دنیا را در اختیار داشت.